Francis Ford Coppola: "Who Says Artists Have to Make Money?"

ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ผู้กำกับ Godfather ให้สัมภาษณ์เว็บไซต์ 99%, ถาม ใครบอกว่าศิลปินต้องทำงานเพื่อเงิน? (สัมภาษณ์โดย @Aristonian)

คุณต้องจำไว้ว่ามันแค่ไม่กี่ร้อยปีมานี้เอง, ถ้ามันมากขนาดนั้น, ที่ศิลปินทำงานด้วยเงิน. ศิลปินไม่เคยได้เงิน. ศิลปินมีผู้อุปถัมภ์, ไม่เจ้าเมือง ก็ดยุคแห่งไวมาร์ หรือที่ไหนสักแห่ง, หรือศาสนจักร, หรือโป๊ป. หรือไม่เขาก็มีงานอีกงานหนึ่ง. ผมมีงานอีกงาน. ผมทำหนัง. ไม่มีใครบอกผมให้ทำอะไร. แต่ผมทำเงินจากอุตสาหกรรมไวน์. คุณทำงานอีกงาน แล้วตื่นตีห้าเพื่อเขียนบทของคุณ.

ความคิดที่ว่าเมทัลลิกาหรือนักร้องวงร็อคแอนด์โรลอะไรก็ตามจะรวย, มันไม่จำเป็นจะต้องเกิดขึ้นแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว. เพราะ, ในขณะที่เราก้าวเข้าสู่ยุคใหม่, ศิลปะอาจจะเป็นของฟรี. นักเรียนพวกนั้นอาจจะถูกต้องก็ได้. พวกเขาควรจะโหลดเพลงและหนังได้. ผมจะถูกยิงที่พูดแบบนี้. แต่ใครบอกว่าเราต้องจ่ายเงินเพื่อศิลปะ? และดังนั้น, ใครบอกว่าศิลปินต้องหาเงิน?

ในสมัยก่อน, 200 ปีที่แล้ว, ถ้าคุณเป็นนักแต่งเพลง, ทางเดียวที่คุณจะทำเงินได้คือเดินทางกับคณะออเคสตรา และเป็นผู้ควบคุมวง, เพราะนั่นจะทำให้คุณได้รับเงินในฐานะนักดนตรี. มันไม่มีการบันทึกเสียง. มันไม่มีค่าลิขสิทธิ์. ดังนั้นผมจะพูดว่า พยายามแยกความคิดเรื่องภาพยนตร์ออกจากความคิดเรื่องการหาเงินและหาเลี้ยงชีพ. เพราะมันมีทางอื่นอยู่.

จาก 99% Francis Ford Coppola: On Risk, Money, Craft & Collaboration ผ่าน OSNews

ผู้อุปถัมภ์ปัจจุบันนี้ คือแฟน ๆ ? คอนเสิร์ต ? ดิจิทัลดาวน์โหลด ?

technorati tags: Francis Ford Coppola, arts, money

เข้านอก ออกใน วัฒนธรรมศึกษา หลังนวยุค งานหนังสือ

วันนี้ไปงานหนังสือ

ตอนไปตั้งใจว่าจะซื้อแค่เล่มเดียว คือ ดีไซน์+คัลเจอร์ 2 (ประชา สุวีรานนท์; สำนักพิมพ์อ่าน; 2552) (อ่านบทวิจารณ์เล่มแรก โดย สุภาพ พิมพ์ชน, @Duangruethai, @birdwithnolegs, ฯลฯ)

สุดท้ายตัดสินใจ ยังไม่ซื้อ ดีไซน์+คัลเจอร์ 2 ด้วยเหตุอยากจำกัดงบไม่ให้บาน และคิดว่าไว้ซื้อวันหลังได้ วันนี้เลยขอเฉพาะหนังสือที่คิดว่า คงหาซื้อตามร้านที่ปกติจะไป-ไม่ได้ พวกหนังสือเก่า หนังสือจากสำนักพิมพ์เล็ก ๆ (ซึ่งผมคิดว่า นี่เป็นความดีงามอย่างหนึ่ง[หรือหนึ่งอย่าง?]ของงานหนังสือ ผมได้รู้จัก สถาบันสถาปนา ก็จากงานหนังสือสมัยคุรุสภานี่แหละ เขาเอามาเลหลังลดราคา)

ได้สามเล่มนี้มา:

ประวัติศาสตร์ในมิติวัฒนธรรมศึกษา (สุวรรณา เกรียงไกรเพ็ชร์ บรรณาธิการ; ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร; 2552)
เล่มที่ 3 ในชุด ยกเครื่องเรื่องวัฒนธรรมศึกษา รวมบทความจากการประชุมประจำปีทางมานุษยวิทยาครั้งที่ 7 เล่มนี้มีบทความของ ธีระ นุชเปี่ยม, ชาตรี ประกิตนนทการ, วรสิทธิ์ ตันตินิพันธุ์กุล, นิติ ภวัครพันธุ์ คิดว่าจะใช้ชิ้นของคนที่สองในงานที่กำลังเขียนอยู่ เลยหยิบ [280 บาท เหลือ 224 บาท. บูธสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โซน C ชั้นล่าง]

เข้านอก/ออกใน: รวมบทสัมภาษณ์และบทความศิลปะร่วมสมัย (พ.ศ. 2546-48) (กฤษณะพล วัฒนวันยู บรรณาธิการ; สำนักพิมพ์สเกล; 2548)
หยิบมาเพราะมันน่าอ่านด้วยก็หนึ่ง ขนาดกะทัดรัด และโดยเฉพาะว่ามันมีบทความของ นพพร ประชากุล อยู่ และเมื่อกลับมาถึงบ้าน เราก็พบอีกว่า นพพร เป็นบรรณาธิการที่ปรึกษาเล่มนี้ด้วย [195 บาท เหลือ 100 บาท. บูธวารสารหนังสือใต้ดิน โซน C ชั้นล่าง - เจอ เมธี โมเดิร์นด็อก ที่บูธนี้ด้วย]

ปรัชญาหลังนวยุค: แนวคิดเพื่อการศึกษาแผนใหม่ (กีรติ บุญเจือ; สำนักพิมพ์ดวงกมล; 2545)
หลัก ๆ นี่เอามาดูศัพท์เลย มีศัพท์บัญญัติที่ไม่เคยเห็นเยอะมาก (หลังนวยุคภาพ = postmodernity !!) รวมทั้งการออกเสียง/สะกดไทยชื่อนักคิดนักเขียนชาวต่างประเทศด้วย เจอพี่ grappa บนรถไฟฟ้า เธอก็ว่าศัพท์เยอะดีนะ น่าสนใจ [250 บาท เหลือ 100 บาท. บูธร้านหนังสือเก่า โซน C ชั้นบน บนหัวผู้จัดการASTV พอดี]

พูดถึงหนังสือแล้ว เมื่อวาน ที่มหาลัย เจอเจ้านี่ บนตู้รับบริจาคหนังสือ:

แนวทางการแก้ไขปัญหาในระบบ NetWare ครับ สุดยอด ... ผมว่าน่าจะบริจาคเข้าพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์นะ เอาไปเข้าห้องสมุดโรงเรียนนี่ ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร ดูที่ซ้อน ๆ กันอยู่ มี ไมโครโปรเซสเซอร์, ไมโครคอมพิวเตอร์, การอินเทอร์เฟส IBM PC ด้วย

อืม เมืองไทยมีไหมอ่ะ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์ อยากให้มีจัง

ตอนผมเรียนได้เรียน history of computing นิดเดียวเอง เป็นส่วนหนึ่งของวิชา intro to computer science ผมว่าวิชาพวกนี้สำคัญนะ ความเป็นมาในเรื่องของแนวคิดต่าง ๆ history of computing, philosophy of computer science เวลาทำอะไรมันจะได้รู้ที่มาที่ไป ทำไมปัญหาแบบนี้ถึงแก้แบบนี้ ไม่ใช่ว่าก็ทำไปตาม handbook, cookbook มีแต่เทคโนโลยี ไม่มีวิทยาศาสตร์ รู้ตำรา แต่ออกนอกตำราไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าตำรามันอยู่บนฐานไหน แล้วเราจะอยู่บนฐานไหน ในการโต้หรือฉีกออกไป

technorati tags: books, Thai, art, cultural studies, postmodern

"Nothing To Say" "ไม่มีอะไรจะพูด" silent films screening - 31 Oct at Pridi Institute

ไม่มีอะไรจะพูด โครงการพิเศษเกิดขึ้นโดยกลุ่มศิลปินแขนงต่าง ๆ มากกว่าห้าสิบคน อาทิ ผู้กำกับหนัง (ทั้งในระบบและอิสระ), นักวาดภาพประกอบ, ศิลปินภาพถ่าย, นักเรียนหนัง, ครูหนัง, นักวิชาการ, นักเขียน, นักวิจารณ์หนัง, บล็อกเกอร์, นักแสดง, นักดนตรี, ผู้กำกับละครเวที, ศิลปินทัศนศิลป์และสื่อผสม จัดฉายวิดีโอเงียบบนกำแพงตึก เกี่ยวข้องกับสังคม และการเมือง เพื่อสะท้อนภาพความคิดของศิลปินในฐานะประชาชนชาวไทย ที่มีต่อสภาพบ้านเมืองของประเทศไทยในปัจจุบัน โดยได้รับความร่วมมือจาก สถาบันปรีดี พนมยงค์ และมูลนิธิหนังไทย

โดยในครั้งที่ 1 นี้ จะแสดงบนกำแพงภายในตึกสถาบันปรีดี พนมยงค์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ เทศกาลศิลปะนานาพันธุ์: ศิลปกับสังคม ครบรอบ 35 ปี 14 ตุลาคม 2516 (เทศกาลนี้มีวันที่ 18 ต.ค. – 2 พ.ย. 2551) โดยโครงการ ไม่มีอะไรจะพูดนี้ จะจัดแสดงครั้งแรก ในวันที่ 31 ต.ค. 2551 ตั้งแต่เวลา 1 ทุ่มเป็นต้นไป พร้อม ๆ กับการแสดงคอนเสิร์ตของวง สไตลิชนอนเซ้นส์, แบร์การ์เด้น, และ อัศจรรย์จักรวาล

รายชื่อศิลปินทั้ง 53 คน/กลุ่ม มีดังนี้: ทรงยศ สุขมากอนันต์, ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล, โลเล, เกี้ยมอี๋, นัดดา ธนทาน, กรกฤช เจียรพินิจนันท์, ธีระวัฒน์ มุลวิไล, โสรยา นาคะสุวรรณ, อโนชา สุวิชากรพงศ์, จักรกฤษณ์ อนันตกุล, ภาณุ อารี, ไกรวุฒิ จุลพงศธร, จุฬญาณนนท์ ศิริผล, ญาณิน พงศ์สุวรรณ, วิรัส ยั่งยืน, นพพันธ์ บุญใหญ่, สถิตย์ ศัตรศาสตร์, ปฐมพล เทศประทีป, เจตน์ เศรษฐฐิติ, โอฬาร เนตรรังษี, พัลลภ ฮอหรินทร์, วิชาติ สมแก้ว, ปราโมทย์ แสงศร, ศาสตร์ ตันเจริญ, นฆ ปักษนาวิน, ชนาธิป จูน, พิชชานันท์ เลาหะพรสวรรค์, D I E, นนทวัฒน์ นำเบญจพล, Sunday Syndrome, สุชาดา สิริธนาวุฒิ, สมพจน์ ชิตเกษรพงศ์, สิทธิเดช โรหิตะสุข, ชลิดา เอื้อบำรุงจิต, สัณห์ชัย โชติรสเศรณี, ดรสะรณ โกวิทวณิชชา, ก.ก.ป.อ., ไพสิฐ พันธุ์พฤกษชาติ, รักช้างน้อย, สุรชาญ มั่นคงวงศ์ศิริ, ธมน ศรีขาว, เด็ด จงมั่นคง, วศิน มิตรสุพรรณ, อนุชา บุญยวรรธนะ, ภาวิไล บางอ้อ, ชูเกียรติ วงศ์สุวรรณ, ผดุงพงศ์ ประสาททอง, พลัฎฐ์ สังขกร, ปนัฐา ดิษสุวรรณกุล, พัชร เอี่ยมตระกูล, ภิญญุดา ตันเจริญ, สายฟ้า ตันธนา, และ ธัญสก พันสิทธิวรกุล

รายละเอียดเพิ่มเติม ที่เว็บไซต์ไทยอินดี้ http://thaiindie.com/

[ผ่าน ไบโอสโคป]

technorati tags: films, event, politics, Thai

ReadCamp started (some how), call for SELF-organization ;)

คอนเซปต์ของ ReadCamp หรือ “กางมุ้งอ่าน” ก็ยังตามที่ทวีตคุย ๆ กัน และที่โพสต์ถามลงใน Culture Lab คือจะเป็นงานลักษณะ unconference ทำนอง BarCamp ที่ชวนผู้ร่วมงานมาเสนอเรื่องการ “อ่าน” แล้วก็แลกเปลี่ยนกัน

อ่าน หนังสือ. อ่าน หนัง. อ่าน เพลง. อ่าน โปสเตอร์. อ่าน โฆษณา. อ่าน เสื้อยืด. อ่าน พฤติกรรม. อ่าน trend. อ่าน วัฒนธรรม. อ่าน ปุ่มบนไมโครเวฟ user interface. อ่าน ตึก สถาปัตยกรรม. อ่าน การ์ตูน. อ่าน ภาพวาด งานศิลปะ. ... ...

นั่นคือ เป็น "อ่าน" ในความหมายที่กว้างที่สุดนั่นเอง. ทั้งการอ่านตามตัวบท ตีความ วิพากษ์ วิจารณ์ หรือกระทั่งรื้อแล้วเล่าใหม่.

การอ่านในความหมายกว้างนี้ เชิญชวนหรือเอาเข้าจริงก็อาจจะถึงขั้นเรียกร้องให้ผู้อ่านตั้งคำถามกับสิ่งที่พวกเขาอ่าน. ทำไมเขาถึงอ่านได้เช่นนั้น. อะไรทำให้เขามีทัศนคติหรือวิจารณ์งานชิ้นใดอย่างที่เขาทำ. ผู้เขียนต้องการสื่ออะไร อะไรที่ทำให้ผู้เขียนสื่อเช่นนั้น. ไม่ว่าจะตอบได้หรือไม่ก็ตาม แต่การตั้งคำถามนี้จะนำไปสู่ความตระหนักที่ว่า สิ่งต่าง ๆ เป็นอย่างที่มันเป็นอยู่ด้วยเหตุผลบางสิ่งเพื่อตอบคำถามบางอย่าง ไม่มีสิ่งใดที่เป็นอย่างที่มันเป็นอย่างไร้เดียงสา -- อย่างน้อยความหมายที่เราให้กับมันก็ไม่เคยไร้เดียงสา.

ด้วยการแสดงให้เห็น-ด้วยการลงมืออ่านด้วยกัน เราจะเห็นความเป็นไปได้ที่แตกต่าง/ขัดแย้งมากมายในการอ่าน และประสบการณ์จะค่อย ๆ ทำให้เราตระหนักว่าไม่มีการอ่านแบบใดหรือความหมายแบบไหนที่ถูกต้องที่สุด-ดีที่สุด. อำนาจในการอ่านเป็นของผู้อ่านแต่ละคน ไม่ใช่ของผู้ผูกขาดการอ่านรายไหน หรือกระทั่งผู้เขียน. ถ้าไม่ชอบใจเรื่องที่เขาเล่ามา เราก็รื้อมันซะ แล้วเล่าใหม่. ทำได้ และจริง ๆ เราก็ทำมันอยู่ทุกวันโดยไม่รู้ตัว (ทีวีเล่าข่าวจากนสพ.ให้เราฟัง เราไปเล่าต่อให้เพื่อนฟัง .. ในทุกขั้นจริง ๆ แล้วมันก็มีการเขียนใหม่ - เลือกที่จะเล่าอะไร และไม่เล่าอะไร เพิ่มอะไรเข้าไป หรือเปลี่ยนลำดับเรื่องและวิธีการเล่า).

สิ่งต่าง ๆ ไม่ไร้เดียงสา. ผู้เขียน/สร้างก็ไม่ไร้เดียงสา และผู้อ่าน/ใช้ก็ไม่ไร้เดียงสา. ในทุก ๆ การอ่านมีการต่อรองอำนาจกันอยู่. เพื่อก้าวไปสู่โลกแห่งความคิดสร้างสรรค์ที่เปิดกว้าง ผู้อ่าน-ซึ่งอันที่จริงก็เป็นผู้เขียนในคนเดียวกัน-จำต้องหลุดไปจากอำนาจการอ่านของผู้อื่น และเปิดพรมแดนการอ่านและให้ความหมายของตัวเอง. เพราะ เสรีภาพในการอ่าน คือเสรีภาพขั้นต้นในการสร้างสรรค์.

งาน ReadCamp นี้ที่เราวางแผนกันนี้ ก็หวังว่าจะเป็นเวทีให้คนมาแลก "การอ่าน" ของตัวกัน เพื่อสร้างบรรยากาศและขยายพรมแดนความคิดสร้างสรรค์.

งานนี้จะใช้ชื่อหลักว่า “ReadCamp” (รีดแคมป์) ล้อกับ BarCamp, โดยมีชื่อรองภาษาไทยว่า "ทุกอย่างอ่านได้". โดยวางแผนไว้ว่าจะจัดในช่วงปลายพฤศจิกายนนี้. เว็บไซต์อยู่ที่ http://culturelab.in.th/readcamp/

ใครสนใจ มาร่วมจัดกันครับ - ติดต่อพูดคุยกันได้ที่เมลกลุ่ม youfest (at) googlegroups.com (ต้องสมัครสมาชิกก่อนจึงจะส่งได้ ถ้าส่งแล้วมีปัญหาได้ไม่ได้อย่างไร ติดต่ออีเมล arthit (at) gmail (dot) com ได้ครับ)

[ โพสต์ครั้งแรก 2008.09.29 ใน ReadCamp ]

technorati tags: ReadCamp, BarCamp, reading group, culture

Bangkok Freeze - 20 April

Street people will gathering together in downtown Bangkok to froze themselves for 5 mins. You are invited as well! 20 April, 15:00. BTS National Stadium (MBK/Siam Discovery exit). — more details.

ชวนไปเล่น freeze อยู่นิ่ง ๆ กัน. ตัวแข็ง 5 นาที กึ๊ก. วันอาทิตย์ที่ 20 เมษานี้ บ่ายสาม BTS สนามกีฬา ทางเชื่อมมาบุญครอง/สยามดิสฯ ไปกันได้ทุกคน — รายละเอียด.

it will looks something like this ดูตัวอย่าง ประมาณนี้...

Frozen Grand Central, New York (จำได้ว่ากล้าเคยเอามาเป็นคลิปปิดท้าย duocore ด้วย... ไม่ค่อยแน่ใจ แต่น่าจะใช่ ตอนได้ดูตอนแรกนี่ โอ้ววว ตัวสั่น)

Frozen Berlin Alexanderplatz (เบอร์ลินตะวันออก)

[ ลิงก์ viralthing.ning.com | ผ่าน PaePae ]

technorati tags: freeze, Bangkok, arts

Horror in Pink

ภาพชุด “Horror in Pink” (ปีศาจสีชมพู) ในซีรี่ส์ “Pink Man” โดย มานิต ศรีวานิชภูมิ (ขวัญใจ anpanpon) 1 ใน 100 ช่างภาพร่วมสมัยที่ “น่าตื่นเต้น” ที่สุดในโลก จากการคัดเลือกของ 10 ภัณฑารักษ์ชั้นนำ (หนังสือ Blink. โดยสำนักพิมพ์ Phaidon)

เข้ากับกระแสเสื้อชมพูตอนนี้ดี

Q: What did they die for?

A: So we can go shopping.

เมื่อปี 48 มานิตเคยจัดนิทรรศการ “นีโอ-ชาตินิยม”
วสันต์ สิทธิเขตต์ หนึ่งในศิลปินผู้ร่วมแสดง (ต่อมาได้รับรางวัลศิลปาธร ประจำปี พ.ศ. 2550) ได้กล่าวไว้ว่า:

“เพราะฉะนั้นการที่เรามาตั้งสติคิดว่า ฉันไม่ขอเป็นชาตินิยมกับคุณ ถ้าชาตินิยมนั้นหมายถึงการที่จะต้องคับแคบ อคติ หรือชิงชังกับคนที่มีความเห็นแตกต่างจากตัวเอง.... แล้วเราจะอยู่ในความต่างกันได้อย่างไร สิ่งนี้แหละคือสิ่งที่พูดถึงความมีวัฒนธรรม ความมีอารยธรรม เพื่อที่มนุษย์จะพัฒนาสติปัญญามากขึ้น เพื่อที่จะให้ทุกคนมีความรู้ ไม่ใช่ให้อยู่ในความโง่เขลา แล้วจูงเขาไปสู่ผลประโยชน์ของตัวเอง โดยผู้ปกครอง”

[ ลิงก์ Manit Sriwanichpoom | ผ่าน New Mandala ]

(ในเว็บ New Mandala, mk แนะนำให้อ่าน Royalist propaganda and policy nonsense)

technorati tags: photographic art, Manit Sriwanichpoom, pink

See All Scene 2007

See All Scene 2007
creative exhibits from KMITL Communication Arts students
September 14-16, 2007
@ Esplanade, Ratchada (MRT station Thailand Cultural Center)

100%cotton wrote:

14 ถึง 16 กย. มีงาน see all scene ของนิเทศศิลป์ลาดกระบังน่อ..
เป็นงานรวมผลงานของเด็กนิเทศศิลป์ลาดกระบังมาจัดแสดง..ดนตรี หนังสั้น แฟชั่น...
(ก็เอาเป็นว่าเป็นผลงานของพี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ เฮาเอง-*- ...)
จัดที่เอสพานาด รัชดาน่อ...
ว่างๆ ก็มาน๊า...!!!!
รายละเอียดบางส่วนไปอ่านได้ที่บลอคของ เพื่อนเฮาได้...
http://browny.exteen.com/

[ via 100%cotton ]

technorati tags: exhibtions, KMITL, communication arts

DOCUMENTA MAGAZINE

DOCUMENTA MAGAZINE
โครงการหนึ่งในงาน Documenta 12 ที่รวบรวมคนทำนิตยสารทางเลือกในประเทศต่าง ๆ มาทำงานด้วยกัน

สำหรับประเทศไทย นิตยสาร/เว็บที่เข้าร่วมได้แก่ มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน, โอเพ่น, ประชาไท, ฟ้าเดียวกัน, Budpage, และ Questionmark

ดูโครงการที่ทำร่วมกัน และรายชื่อนิตยสารที่เข้าร่วมทั้งหมด ได้ที่:
http://magazines.documenta.de

เกี่ยวข้อง(บ้าง): random zines

technorati tags: Documenta, magazine

Project Zero @ Central World, Bangkok

(kijjaz ถ่ายมาให้ดู)

ภาพงาน Project Zero
เทศกาลศิลปวัฒนธรรม ที่ลานหน้าเซ็นทรัลเวิลด์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (10 มิ.ย. 2550)

มีนิทรรศการศิลปะ/การออกแบบ และเวทีแสดงงาน/เสียง/คอนเสิร์ต

จัดโดย สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (OKMD) | ข่าวที่ Bangkok OK

งานมีตั้งแต่เสาร์ที่ผ่านมา (9 มิ.ย.) ไปจนถึงพฤหัสนี้ (14 มิ.ย.) - รีบ ๆ ไปดู

ชอบกองทัพรองเท้าแตะ

“ความเข้าใจศิลปะของคนเรา เริ่มต้นจากศูนย์”

[ลิงก์ OKMD | ผ่าน kijjaz]

technorati tags: Bangkok, art, design, exhibition

Métissages exhibition

นิทรรศการ Métissages
บทสื่อสารอันสวยงามของศาสตร์สิ่งทอและศิลปะร่วมสมัย

นิทรรศการศิลปะผ้าร่วมสมัย Métissages จัดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2541 สร้างสรรค์และคัดเลือกโดย อีฟส์ ซาบูแรงน์ ฝ่ายทัศนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรมและการสื่อสาร ประเทศฝรั่งเศส จากคลังสะสมของกองทุนเพื่องานศิลปะร่วมสมัยแห่งชาติฝรั่งเศส (FNAC) และจากคลังสะสมส่วนตัวของศิลปิน ผลงานทั้ง งานทอ ปัก แกะสลัก จักสาน และ มัดย้อม ทุกชิ้นล้วนสื่อให้เราเห็นถึงวัฒนธรรมอันแตกต่างของหลายดินแดนทั่วโลก ที่ผสมผสานกันออกเป็นศิลปกรรมที่ทันสมัย

30 มีนาคม - 17 มิถุนายน พ.ศ. 2550
ณ ศูนย์ศิลปะพิพิธภัณฑ์ บ้านไทย จิม ทอมป์สัน
(ซอยเกษมสันต์ 2 ตรงข้ามสนามกีฬาแห่งชาติ)

จัดโดย สมาคมฝรั่งเศส กรุงเทพ และ มูลนิธิเพื่อศิลปะ จิม ทอมป์สัน

เข้าชมฟรี

technorati tags: exhibitions, textile

Arsom Silp Institute of the Arts and Development

มีเพื่อนจะไปเรียน วันนี้เพิ่งถามรายละเอียดมา

สถาบันอาศรมศิลป์

หลักสูตรที่เพื่อนจะไปเรียนคือ
สถาปัตยกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต (สถาปัตยกรรมเพื่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม)
Master of Architecture (Community and Environmental Architecture)

ลงมือพร้อมเรียนรู้

น่าสนใจไหม?

โครงการจัดตั้งสถาบันอาศรมศิลป์ ภายใต้การสนับสนุนของของมูลนิธิโรงเรียนรุ่งอรุณ เกิดขึ้นจากการรวมตัวของคณะทำงานที่มีประสบการณ์ในสายงานศิลปะและวัฒนธรรมหลากหลายสาขา ด้วยความมุ่งหวังที่จะสรรค์สร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ผ่านกระบวนการทางศิลปะในแขนงต่างๆ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางประสานงานเครือข่ายศิลปินและนักวิชาการด้านศิลปะและวัฒนธรรมจากทั้งในและต่างประเทศ เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ ทักษะ และประสบการณ์อันหลากหลาย อันจะนำไปสู่การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ และการพัฒนาวิชาชีพทางศิลปะต่อไป

โครงสร้างบางส่วน (ดูฉบับเต็ม):

• สำนักวิชาการ - จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรอุดมศึกษา
  • สำนักวิชาเสกขศิลป์ (ศึกษาศาสตร์ การเรียนการสอนแบบบูรณาการ)
  • สำนักวิชาสถาปัตยกรรมเพื่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม
  • สำนักวิชาศิลปศาสตร์
• สำนักวิชาสหศาสตร์ - วิจัย บริการวิชาการและวิชาชีพ ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม การเรียนรู้ตลอดชีวิต

หมอวิจารณ์ พูดถึง อาศรมศิลป์

แชทกะเพื่อนอยู่ สถาปัตยกรรมคืออะไร (ในความหมายชุมชนและสิ่งแวดล้อม) มันว่าพื้นที่ที่เปิดให้มีกิจกรรมร่วมกัน งั้น ไซเบอร์สเปซ ก็ได้ดิ ได้มะ?

technorati tags: Arsom Silp, universities, Thailand

Chiang Mai International Art & Culture Festival 2007

เทศกาลศิลปวัฒนธรรมนานาชาติ เชียงใหม่ 2550
1-9 เมษายน 16:00-22:00 น.
ณ ลานอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ และจุดอื่น ๆ รอบเมือง

www.chiangmaiart2007.com

---

กำหนดการ ณ ลานอนุสาวรีย์สามกษัตริย์

อาทิตย์ 1 เมษา

ฟ้อนเทียน ตามแบบคุ้มเจ้าหลวงเชียงใหม่

ดนตรี วงดุริยางค์ทหารเรือ + รัดเกล้า อามระดิษ

จันทร์ 2

การแสดงโดย วิทยาลัยนาฎศิลป์ เชียงใหม่

อังคาร 3

การแสดงโดย วิทยาลัยนาฎศิลป์ สุพรรณบุรี

พุธ 4

การแสดงโดย วิทยาลัยนาฎศิลป์ ร้อยเอ็ด

พฤหัสบดี 5

การแสดงโดย วิทยาลัยนาฎศิลป์ พัทลุง

ศุกร์ 6

การแสดง ญี่ปุ่น

การแสดง หลวงพระบาง

การแสดง เวียดนาม จีน พม่า และรวมนานาชาติ (นศ.นานาชาติ มช.)

เสาร์ 7

ละครหุ่นล้านนา (Hobby Hut Puppet Troupe)

ละครหุ่นกระบองลาว (เวียงจันทน์)

ดนตรี วง ETC + วิยะดา โกมารกุล ณ นคร, เจนนิเฟอร์ คิ้ม, โก้ แซ็กแมน, ฟอร์ด

อาทิตย์ 8

ละครหุ่นล้านนา (Hobby Hut Puppet Troupe)

ละครหุ่นกระบองลาว (เวียงจันทน์)

รวมศิลปินถิ่นล้านนา เช่น ครูแอ๊ด ภานุทัต อภิชนาธง ตลกคำเมืองทีมงานชัย ชวนชิม, เก๋า, วิฑูรย์ ใจพรม

จันทร์ 9

ดนตรี สุนทราภรณ์ วงใหญ่

นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมในจุดอื่น ๆ เช่นที่ โฮงเฮียนสืบสานภูมิปัญญาล้านนา เป็นต้น

technorati tags: Chiang Mai, festivals, Lanna

Wonderland Now

เว็บล็อกโลกจินตนาการ
Wide Wonderland
โดย Alice in Wonderland

(เขามาฝากข้อความไว้ที่โพสต์ HOF ART แนะนำเว็บนิตยสาร Happening Now นิตยสารเพื่อปรากฏการณ์ศิลปวัฒนธรรม แจกฟรี ตามสถานที่ทางศิลปวัฒนธรรมต่าง ๆ ได้อ่านแล้ว ชอบ)

technorati tags: art, culture, wonderland, blog, magazine

Calls for Creative Works

Calls for projects, works, participation, engagement, etc.
รวบรวมข่าวสาร คำเชิญชวนให้เข้าร่วม ส่งโครงการ ส่งผลงาน เข้าร่วม

• FWD CALLS — Film, Video, New Media ภาพยนตร์ วีดิทัศน์ และ สื่อนฤมิต
• atCalss (old one) — Fine Arts, New Media Arts and Theory วิจิตรศิลป์ ศิลปะและทฤษฎีสื่อนฤมิต

technorati tags: calls, new media, art, films, listing

contemporary art is on the street

“ทุกวันนี้คนเสพงานศิลปะมีอยู่แต่เป็นคนหน้าเดิม วงการศิลปะยังต้องสร้างกลุ่มคนดูใหม่โดยการเอางานศิลปะ เข้าไปในพื้นที่สาธารณะมากขึ้น ที่ผ่านมาเราเอางานศิลปะ ไปแสดงตามจุดที่คนต้องไป อย่างถนนออชาร์ด ห้างสรรพสินค้า โบสถ์คริสต์ โบสถ์จีน โบสถ์พราหมณ์ ศาล สถานที่ราชการ บางงานอาจจะมีแค่วันเดียวจบ บางงานอาจจะมีต่อเนื่อง เพื่อให้คนเข้าร่วมได้มากขึ้น เพราะผู้ชมมีส่วนสำคัญมากในการพัฒนาศิลปะร่วมสมัย”

ชอบและเห็นด้วยกับวิสัยทัศน์ของคุณผู้จัดงาน singapore biennale แฮะ :) ว่า “ผู้ชมมีส่วนสำคัญมากในการพัฒนาศิลปะร่วมสมัย” สังเกตมาหลายทีเหมือนกันว่า งานไหนที่ผู้ชมมีส่วนร่วมในงาน หรือเป็นส่วนหนึ่งของงาน มักจะทำให้งานนั้นมีรู้สึกมีชีวิตชีวา และเป็นที่จดจำ มากกว่างานที่แสดงอยู่ในสถานที่นิ่งๆ เช่นงาน Nowandthen ที่กรุงเทพฯเมื่อ 3 ปีก่อน งานอย่าง Designmai เมื่อ 2 ปีที่แล้ว .. หรืออย่างล่าสุด Singapore Biennale ปีนี้…

anpanpon's ศิลปะร่วมสมัยแถว ๆ บ้าน

technorati tags: art, contemporary art, street, space

HOF ART

วันเสาร์ที่ไปงาน BTD2 ตอนเดินออกมาจากสถานีรถใต้ดินรัชดา จะไปโรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค มองไปทางขวามือ เห็นตึกอยู่ตึกนึง มีป้ายเขียนว่า “HOF ART” ก็ เอ๊ะ มันอะไรวะ น่าสนใจ เลยถ่ายรูปเก็บเอาไว้ก่อน เดี๋ยวมาค้นทีหลัง

ปรากฏว่ากลับมาบ้านก็ลืม จนวันนี้เหลือบไปเห็นโปสการ์ดโปรโมตงานปาร์ตี้/การแสดงทัศนศิลป์ (โดยกลุ่ม BORNPSY และกลุ่มอื่น ๆ) ที่น้องชายมันเก็บมา เค้าจัดที่นั่น ก็เลย เออ นึกขึ้นได้ ลองค้นดูดิ๊ะ

ก็เจอเว็บเค้า ที่ hof-art.net

แล้วก็ได้รู้ว่า คำว่า HOF ART มาจาก “Highly Optimistic & Friendly Modern Art” (ศิลปะสมัยใหม่ที่เป็นมิตรและมองโลกในแง่ดีมาก ๆ)
ในเว็บ เค้าอธิบายตัวเขาเองไว้ว่า:

ศูนย์ศิลปะฮอฟอาร์ท ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นทางเลือกอีกทางหนึ่งของคนรักศิลปะ คนทำงานศิลปะ เป็นเสมือนทางเชื่อมให้ศิลปินทุกเผ่าพันธุ์ ได้แสดงโลกทัศน์ของตน สู่ผู้เสพและศึกษางานศิลป์

ตัวศูนย์เป็นตึก 2 คูหา 4 ชั้น พื้นที่ 800+ ตร.ม. มี 4 พื้นที่ใช้งาน คือ พื้นที่จัดแสดงงานหมุนเวียน, ห้องจัดกิจกรรมทำงานศิลปะ (เวิร์กชอป), พื้นที่จัดงาน (Event space) และ ชั้นเรียนศิลปะสำหรับผู้สนใจทั่วไป

แผนที่ / ที่อยู่:
244, 248 ซอยวิภาวดี 16/32 ถนนวิภาวดี-รังสิต แขวงดินแดง เขตดินแดง กทม. 10400
(ใกล้โรงเรียนปัญจทรัพย์)
ไปเยี่ยมชมกันได้

กลับมาคราวนี้ ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอะไรหลาย ๆ อย่าง
บางอย่างก็น่าอึดอัด บางอย่างก็น่ารื่นรมย์
เรื่องของห้องแสดงงานศิลปะ เป็นเรื่องที่น่ายินดีเรื่องนึง เพราะในช่วงเวลาสามอาทิตย์ ผมได้ข่าวคราวเรื่องนี้เยอะมาก และทุกที่เป็นงานที่ตัวคนทำงานผลักดันขึ้นมาเอง ไม่ต้องรอใคร
ส่วนตัวผมเห็นว่าแนวทางนี้มันดีนะ อย่าไปหวังอะไรจากข้างบนเลย พอทำอะไรได้ก็ทำเองไปเถอะ เล็ก ๆ ก็ได้ ไม่ต้องหรูหรา
เรื่องห้องแสดงระดับจังหวัด ระดับชาติ ก็ให้ดูตัวอย่างกทม.ไว้ นี่เพิ่งจะได้เริ่มสร้างไปไม่นาน ผ่านผู้ว่าฯ มาแล้วไม่รู้กี่คน รอไปเถอะ
อยากได้อะไรต้องทำเองจริง ๆ

ตัวผมเองทำงานศิลปะพวกนี้ไม่เป็นหรอก แต่ชอบดู แม้จะดูไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่การไปดูงาน มันก็เป็นประสบการณ์อีกแบบ ที่อยู่นอกเหนือจากตัวงาน ซึ่งผมรู้สึกสนุก
ใครเคยไปดูงานที่นั่น(หรือที่ไหน)แล้ว ลองมาเล่าหน่อย :)

update: anpanpon ส่งลิงก์มาให้:
ยุคแห่งสุนทรียะ ...ศิลปะอันเบ่งบาน
มีเรื่องเกี่ยวกะพื้นที่แสดงงานศิลปะ (แกลลอรี่) ใหม่ ๆ เช่น HOF Art, playgallery, H Gallery, Tang Gallery, 100 Tonson, Tadu ที่ต่างก็มีกลุ่มเป้าหมายของตนเอง หลากหลาย

tags: gallery | Bangkok | art

my view to the world

เมื่อวาน อย่างที่ว่า ไปงานสมัชชาสังคมไทยมา
มีวงหนึ่ง จัดโดย พรรคแนวร่วมภาคประชาชน
เค้าคุยกันเรื่อง “สื่อ ศิลปะ และวัฒนธรรม ในโลกใบใหม่”
ชื่อมันน่าสนดี เลยเข้าไปนั่งฟังด้วย อ.มะนาว ก็ไป เข้าไปพร้อมคนจากประชาไทอีกคนชื่อนิ้ว (นิ้วแบบนิ้วมือนิ้วเท้าน่ะ .. นั่นแหละ)

เผอิญช่วงพูดคุย ก็มีโอกาสได้พูดหน่อย (ทุกคนโดนหมด) ผมพูดถึงเรื่องว่า เออ ไอ้ "ความงาม" นี่ว่า ๆ กันเนี่ย มันไม่จำเป็นต้องเป็น "ศิลปะ" ก็ได้นะ ของที่มันมีอยู่โดยไม่ต้องสร้างสรรค์ขึ้นมาใหม่เนี่ย มันก็งามได้ แล้วผมก็พูดถึงงานชุดนึงในนิทรรศการ Berlin-Tokyo ที่เค้าถ่ายรูปตามท้องถนนมาแสดง จำนวน 80 รูป .. มีแต่รูปฟุตบาท รูปถนนยังซ่อมไม่เสร็จ รูปรถเข็นซูเปอร์มาร์เก็ตจอดอยู่บนถนน ฯลฯ ผมนั่งดูจนครบ เออ มันก็งามนะ

อย่างอันนี้ ผมก็ว่า มันสวยดีน่ะ
ถ่ายที่ถนนสาทร ป้ายรถเมล์ใกล้ ๆ สมาคมไทย-ฝรั่งเศส
คือเห็นว่ามันก็เหลือง ๆ แดง ๆ ดี ชอบ เลยถ่ายเอาไว้

บางคนอาจจะว่านี่มันอะไรวะเนี่ย สวยอะไรตรงไหน
เออ แต่ผมชอบน่ะ รู้สึกดีกะมัน เท่านี้ก็น่าจะ "งาม" พอแล้ว เลยขอถ่ายเก็บไว้หน่อย

นี่อาจจะเป็นโลกใบใหม่ของผมก็ได้ :P

tags: photo

Berlin-Tokyo / Tokyo-Berlin

ตอนนี้มีนิทรรศการ Berlin-Tokyo / Tokyo-Berlin อยู่ เป็นความร่วมมือของสองเมือง อยากไปดู

• Berlin-Tokyo / Tokyo-Berlin @ Neue Nationalgalerie, Berlin
• Tokyo-Berlin / Berlin-Tokyo @ Mori Art Museum, Tokyo

Flickr มีรูปอยู่นิดหน่อย berlintokyo / tokyoberlin

ค่าเข้า ปกติ 10 ยูโร, ลดหย่อน 5 ยูโร ... ไม่รู้ไอ้บัตร ISIC หมดอายุที่มีอยู่นี่มันจะใช้ได้มั๊ย? :P

(อาทิตย์ก่อนโน้น บอกเปิ้นว่า เฮ้ย มันมีงานอะไรไม่รู้ว่ะ จำชื่อไม่ได้ เป็นความร่วมมือของเยอรมันกะญี่ปุ่น น่าสนใจ เปิ้นทำหน้าเหวอ ๆ บอกว่า อ้าว มันจะทำอะไรอีกแล้วเนี่ย คราวที่แล้วร่วมมือกันไปที ก็ชิบหายไปทั้งโลกแล้ว ... เอ่อ... - -")

tags: art culture exhibition Tokyo Berlin Tokyo-Berlin Berlin-Tokyo

Democracy is in the Eye of the Beholder (?)

เริ่มจาก อ่าน
ขอสนับสนุนฟ้าเดียวกัน และบทบาทของศิลปะในสังคมประชาธิปไตย โดย เคโกะ เซ
anpanpon ก็บล็อกเรื่องนี้

...

Process Art: ความหมายโดย Tate Online | ความหมายโดย Guggenheim Museum (NY) — ที่หลังนี่ เริ่มต้นให้ความหมายว่า:

"ศิลปะกระบวนการ เน้น “กระบวนการ” การสร้างงานศิลปะ (แทนที่จะเป็นการจัดวางหรือผังที่วางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว) และความคิดเรื่องการเปลี่ยนแปลงและสภาพที่ไม่ถาวร"

แล้วก็พูดถึงศิลปินคนสำคัญในแนวนี้ ยกตัวอย่างวิธีการสร้างสรรค์ของแต่ละคน ... แต่เหมือนมันจะเกี่ยวกับ(คุณสมบัติของ)วัสดุซะมากกว่า ... อืม ถ้าจะโยงไปหาบทความข้างบนสุดนั่น ซึ่งอ้างถึง Process Art ตอนที่ว่า:

ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่รัฐสภาเยอรมันทำให้มีการอภิปรายเกี่ยวกับงานศิลปะอย่างดุเดือด เมื่อปีค.ศ. 1994 ตอนที่สภากรุงบอนน์มีการอภิปรายว่า จะอนุญาตให้ศิลปินคริสโตห่อหุ้มรัฐสภาเป็นงานศิลปะได้หรือไม่ งานนี้เป็นโครงการที่ศิลปินเลื่องชื่อท่านนี้ได้วางแผนไว้ตั้งแต่ปี 1975 ผลงานของคริสโตเรียกกันว่าเป็นโพรเซส อาร์ต (Process Art – ศิลปะกระบวนการ) ซึ่งหมายถึงประสบการณ์ในศิลปะของคนดูไม่ใช่เพียงแค่ชื่นชมผลลัพธ์ แต่รวมถึงมีส่วนสำรวจกระบวนการสร้างสรรค์เพื่อกระตุ้นความรู้สึกนึกคิดในใจของตน ดังนั้นขอหยิบยกคำปราศรัยในการประชุมสภาของ ส.ส. คอนราด ไวส์ จากพรรคกรีน ซึ่งท่านยอมรับว่าการอภิปรายในสภาก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง เพราะเป็นการสรุปข้อเท็จจริงที่สำคัญและเป็นพื้นฐานเกี่ยวกับบทบาทของศิลปะในสังคม

ถ้าจะโยงกันเนี่ย หมายถึงเราจะมอง พลเมือง สังคม อะไรพวกนี้เป็นวัสดุได้ด้วย ?

มัน ก็ น่าจะได้นะ ... in the making ... ถ้าเราคิดว่าสังคมที่เราอยู่กันทุกวันนี้ มันไม่ได้เป็นผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์ ที่เสร็จสิ้นแล้ว แต่มันกำลังถูกสร้างและปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เอ .. คิดแบบนี้มันเข้าแก๊บ โพสต์โมเดิร์น รึเปล่า ? :P

พูดแล้วก็นึกถึง (ซึ่งก็ไม่รู้ทำไม ไม่เห็นมันเกี่ยวกันเลย) ความคิดเรื่อง "sympathy" หรือ "ความเข้าอกเข้าใจ"¹ คือ การพยายามทำความเข้าใจคนอื่น ว่าทำไมเขาถึงคิดแบบนั้น ทำแบบนี้ รวมทั้งความพยายามมองตัวเอง ผ่านมุมมองของคนอื่น ว่าเขาจะคิดว่าเราเป็นคนแบบไหน จากข้อมูลที่เขามีไม่ครบถ้วน (ซึ่ง Roger E. Backhouse บอกไว้ใน The Penguin History of Economics ว่า ความคิดเรื่องความเข้าอกเข้าใจนี้เป็นพื้นฐานของ The Theory of Moral Sentiments งานชิ้นสำคัญของ อดัม สมิธ (อดัม สมิธ เป็นที่รู้จักในยุคสมัยของเขาก็ด้วยงานชิ้นนี้ ไม่ใช่จาก The Wealth of Nations ซึ่งเป็นงานที่ดังขึ้นในยุคหลัง²))

สังคมที่ถึงแม้จะไม่สงบ/วุ่นวาย แต่ก็สามารถอยู่กันได้อย่างมีสันติ/สุข น่าจะต้องมีไอ้เจ้า ความเข้าอกเข้าใจ ที่ว่านี่เยอะ ๆ ก่อนรึเปล่า ซึ่งน่าจะนำไปสู่ ภูมิต้านทาน ความยืดหยุ่น "ฉันรับได้" (social tolerance?) ... ศิลปะแบบที่ว่ามาข้างบน (หรือที่ว่าไว้ข้างล่าง) จะช่วยให้ ความเห็นอกเห็นใจ มันเกิดขึ้นได้เร็วขึ้น มากขึ้น เยอะขึ้นมั๊ย?

อย่าง "เลือกxxx ไม่ได้แปลว่า โง่" อะไรอย่างนี้เป็นต้น จะใช้ศิลปะช่วยยังไงดี? :P

---

Notes:

1. (ปรับปรุง 15 เม.ย. 10:43 น.) เปลี่ยนจากคำว่า "ความเห็นอกเห็นใจ" ซึ่งเสนอโดย jittat (ความเห็นด้านล่าง): “ ความหมายมันเหมือนจะมีความรู้สึกของความเหนือกว่าอยู่หรือเปล่า? [..] คือลองนึกถึงคำอื่น ๆ ดู เช่น "ความเข้าอกเข้าใจ" ... ” อืม เห็นด้วยครับ น่าจะใช้คำว่า เข้าใจ มากกว่า เห็นใจ จริง ๆ (ตามความรู้สึก แต่ไม่ตรงกับพจนานุกรมแฮะ :P .. ไม่เป็นไร)
2. ดูเพิ่มที่ Adam Smith บิดาแห่งทุนนิยมเสรี ที่อยู่ชายขอบกว่าคุณคิด โดย คนชายขอบ

Mediamatic.net

New Media, Art, Culture, Theory

Amsterdam-based.

Mediamatic.net